صد هزاران جان پاك انبياء * صف زده بينم به خاك كربلا در تموز كربلا تشنه جگر * سر بريدندش چه باشد زين بتر با جگر گوشه‌ى پيمبر اين كنند * و انگهى دعوىّ داد و دين كنند كفرم آيد هر كه اين را دين شمرد * قطع باد از بُن ز فانى كين شمرد هر كه در رويى چنين آورد تيغ * لعنتم از حق به دو آيد دريغ كاشكى اى من سگ هندوى « 1 » او * كمترين سگ بودمى در كوى او يا در آن تشوير « 2 » آبى گشتمى * در جگر او را شرابى گشتمى « 3 » * * * اى گوهر كان فضل و درياى علوم * وز راى تو درّ درج گردون منظوم بر هفت فلك نديد و بر هشت بهشت * نُه چرخ چو تو پيش رو ده معصوم « 4 » * * * ز مشرق تا به مغرب گر امام است * على و آل او ما را تمام است گرفته اين جهان وصف سِنانش * گذشته ز آن جهان وصف سه نانش « 5 » چو در سرّ عطا اخلاص او راست * سه نان را هفده آيه « 6 » خاص او راست سه قرصش چون دو قرص ماه و خورشيد * دو عالم را به خوان بنشاند جاويد پيمبر گفت با آن نور ديده * ز يك نوريم هر دو آفريده على چون با نبى باشد ز يك نور * يكى باشند هر دو از دويى دور چنان در شهر دانش باب آمد * كه جنّت را به حق بوّاب آمد چنان مطلق شد اندر فقر و فاقه * كه زرّ و نقره بودش سه طلاقه « 7 »

--> ( 1 ) - هندو : پاسبان ، نگهبان . ( 2 ) - تشوير : آشفتگى و شرم و پريشانى « شور و اضطراب » . ( 3 ) - مصيبت نامه ؛ ص 37 . ( 4 ) - شرح احوال عطّار ؛ ص 61 به نقل از رباعى مختار نامه در مدح امام حسين ( ع ) . ( 5 ) - مقصود سه قرص نان است كه در سه شب متوالى به فقير و مسكين و اسير بخشيد . ( 6 ) - هفده آيه : منظور هفده آيه از سوره دهر ( انسان ) است كه در شأن خانواده على ( ع ) نازل شده است . ( 7 ) - مجالس المؤمنين ؛ ج 2 ، ص 100 به نقل از الهى نامه .